Gisteren kwam ik een intense en prachtige discussie terecht waarin twee geëmotioneerde mensen tegenover elkaar zaten betreffende een onbetaalde factuur van een substantieel bedrag. Het ging over uren uitgevoerde werkzaamheden en materialen. De een eiste het geld en de ander weigerde te betalen wegens slecht uitgevoerde werkzaamheden. Het vertrouwen was weg en herstellen van werkzaamheden was geen optie meer.

Wat ga je dan doen? Ga je je gelijk halen? Of besef je dat je gelijk bent?

Gelijk zijn

De versie van beide verhalen van deze dames was uiteraard compleet anders. Wanneer we echter werkelijk luisteren naar de ander, komen we er 99 van de 100 keer achter dat we op een dieper niveau gelijk zijn. Gisteravond hadden beiden het gevoel dat ze besodemieterd waren door de ander. Wat dat betreft waren ze precies gelijk, naast het feit dat ze beiden boos en teleurgesteld waren en ook beiden het liever anders hadden gezien. En beiden wilden van dit gezeik af.

Overwegingen

Gelijk halen is winnen, echter als ik win betekent dat dat de ander verliest. Wat gebeurt er als jij op verliezen staat? Wat doe je dan? En als ik jou boos maak, wordt ik daar werkelijk blijer van? Sta ik te wachten op een lang juridisch gevecht? Hoeveel spanning en energie gaat dit gevecht me kosten? Hoeveel geld is me dat waard? Zou het fijn zijn om het op te lossen zo dat we allebei blij naar huis te gaan?

Discussie over de waarheid

We hadden gisteren een hele lange discussie kunnen beginnen over de standpunten en de ‘waarheid’. Dat hebben we even gedaan omdat het duidelijk moet zijn, waar het werkelijk over gaat. We hebben daar niet te lang bij stil gestaan. Hadden we dat gedaan, dan waren we er zeker niet uitgekomen.

Focus op gemeenschappelijkheden

We hebben ons gericht op wat ze beiden wilden, een oplossing, want beiden wilde er vanaf. Door te luisteren naar elkaars standpunten, zijn we tot een mooie oplossing gekomen waardoor beide partijen tevreden uit elkaar gingen. De materialen die zijn teruggegeven. Deze bleken niet meer nodig, niet te retourneren maar nog wel te gebruiken door de ander.

Daarnaast lagen er nog enkele andere materialen die door de ene partij niet nodig waren, echter wel van nut waren voor de andere partij. Uiteindelijk is ruim ca. 60% van de factuur betaald in de vorm van materialen waar de ander toch niets mee kon. Daarnaast was besloten dat de gewerkte uren niet betaald hoefde te worden.

Er werd afgesloten met een ontspannen handdruk en het besef dat ze allebei graag hadden gezien dat het anders gelopen was. Tja, zo gaat het soms in het leven.   

Cursus gelijk hebben

Lukt het niet de ene dag om gelijk te hebben, dan is er altijd een ander moment om je gelijk te krijgen. Een andere manier van gelijk hebben, kwam ik vanmorgen tegen toen ik met mijn hond aan het wandelen was. Ik kwam een man tegen. Na een kort praatje zei hij, dat is toch een Duitse staander (Hondenras), niet? Ik zei ‘nee, dat is een drentsche patrijs.’ O, zei hij opgewekt, dat dacht ik al, dan had ik toch gelijk’.

Zo kan het natuurlijk ook